تاریخ انتشار : یکشنبه ۱۴۰۱/۱۲/۲۸

دهلیز چرخان تونل

دهلیز چرخان تونل

برای کاهش علایم بیماری منیر راه‌های مختلفی وجود دارد. اگر علایم بیماری شدید باشند جراحی لابیرنتکتومی، دکمپرسیون کیسه اندولنفاوی، قطع عصب دهلیزی و...

هر آن‌چه باید از بیماری منیر بدانید

بیماری منیر (Me ie e’s disease) یک اختلال گوش داخلی است که می‌تواند موجب سرگیجه، وزوز گوش، گرفتگی گوش، و افت شنوایی شود. سندروم منیر معمولاً یکی از گوش‌ها را تحت تاثیر قرار می‌دهد اما در 15 درصد از موارد هر دو گوش به آن مبتلا می‌شوند. این بیماری در هر سنی می‌تواند اتفاق بیفتد اما در افراد 40 تا 60 ساله رایج‌تر است.

نام این بیماری به پاس تلاش‌های یک پزشک فرانسوی به نام پراسپر منیر، بیماری منیر نامیده شد. او در سال 1861 علایم این بیماری را شرح داد و نخستین کسی بود که این علایم را به یک بیماری واحد نسبت داد.

علائم بیماری منیر

منییر یک بیماری پیش‌رونده است، به این معنی که با گذشت زمان بدتر می‌شود. این اختلال ممکن است در ابتدا تنها با کاهش شنوایی همراه باشد و پس از مدتی سرگیجه نیز به آن اضافه شود. علائم و نشانه‌های بیماری منیر شامل موارد زیر است:

مبتلایان به بیماری منیر دست‌کم دو یا سه مورد از علایم بالا را دارند. این علایم به صورت مقطعی خود را نشان می‌دهند و پس از هر اپیزود (حمله) برای مدتی بهبود می‌یابند تا دوباره در زمان دیگر ظاهر شوند. این حملات ممکن است چندین بار در هفته اتفاق بیفتند یا چند ماه یا حتی چند سال بین آن‌ها فاصله باشد. درصورتی که این علایم بیش از 24 ساعت طول بکشند احتمالاً علایم بیماری‌های دیگر باشند.

بیماری منییر می‌تواند با دیگر بیماری‌های گوش میانی مانند لابیرنتیت (التهاب گوش درونی) اشتباه گرفته شود. البته با پیشرفت بیماری منیر علایم آن نیز ممکن است تغییر کنند. افت شنوایی و وزوز گوش ممکن است مداوم شود و  مشکلات بینایی و تعادل نیز ایجاد شود.

بیماران مبتلا به سندروم منیر علاوه بر علائم اصلی بالا ممکن است برخی از علایم زیر را نیز داشته باشند.

بسیاری از علائم بیماری منیر با علائم سرگیجه میگرنی مشترک است. با اینکه در هر دوی آن‌ها کاهش شنوایی اتفاق می‌افتد اما در سرگیجه میگرنی کاهش شنوایی در هر دو گوش ثابت است درحالی‌که در سندروم منییر کاهش شنوایی معمولاً در یک گوش و پیش‌رونده است.

همچنین کسانی که حمله ایسکمی گذرا یا سکته داشته‌اند ممکن است علائمی مشابه با علائم بیماری منیر تجربه کنند. برای تشخیص این‌که علایم مربوط به حمله ایسکمی یا بیماری منیر است یک آزمایش ام‌آرآی انجام می‌شود.

علت بیماری منیر چیست؟

علت دقیق بیماری منیر هنوز برای پزشکان روشن نیست اما آن‌ها معتقدند تغییر در مایع کانال‌های گوش داخلی باعث این مشکل می‌شود. برخی نیز عوامل دیگری مانند ژنتیک، بیماری خودایمنی و حساسیت را دخیل می‌دانند.

مایع درون بخشی از گوش درونی به نام لابیرنت یا پیچال انباشته می‌شود و باعث اختلال در ارسال سیگنال‌ها به مغز و درنتیجه اختلال در حس شنوایی و سرگیجه می‌شود. این‌که چرا مایع در گوش جمع می‌شود مشخص نیست اما محققان نظریه‌های مختلفی دارند که عبارتند از:

ممکن است ترکیبی از این عوامل باعث بیماری منیر شود.

تشخیص بیماری منیر

اگر علایم سندروم منیر را دارید باید به یک متخصص گوش مراجعه کنید. پزشک درباره علائم و سوابق پزشکی‌تان از شما سوالاتی می‌پرسد و سپس آزمایشات لازم را برای ارزیابی تعادل و شنوایی شما تجویز می‌کند. این آزمایشات شامل این موارد است:

درمان بیماری منیر

هرچند درمان قطعی برای بیماری منیر وجود ندارد اما برای کاهش علایم آن راه‌های مختلفی وجود دارد. در بسیاری از افراد بیماری خود‌به‌خود بهبود می‌یابد اما این کار ممکن است سال‌ها طول بکشد. برای کاستن از علایم بیماری منیر می‌توانید اقدامات زیر را انجام دهید.

تغییر در سبک زندگی

سبک زندگی افراد می‌تواند باعث کاهش یا افزایش شدت علایم بیماری منیر در آن‌ها شود. بنابراین با ایجاد تغییرات در شیوه زندگی خود می‌توانید مشکلات مربوط به این بیماری را تا حدودی مدیریت کنید.

کنترل استرس: بیماری منیر با استرس و اضطراب ارتباط تنگاتنگی دارد، هرچند مشخص نیست آیا استرس و اضطراب باعث تشدید علایم بیماری منیر می‌شود یا برعکس. درهرصورت کنترل استرس و اضطراب می‌تواند به کاهش شدت علایم بیماری کمک کند. بنابراین می‌توانید زمانی را به انجام فعالیت‌های کاهنده استرس و اضطراب مانند یوگا، تای‌چی، مدیتیشین، ذهن‌آگاهی و … اختصاص دهید.

ترک سیگار: تحقیقات نشان داده است که بین سیگار کشیدن و وزوز گوش ارتباط وجود دارد، بنابراین ترک سیگار می‌تواند در بهبود این علامت بیماری منیر موثر باشد.

استراحت: استراحت کردن در زمان اپیزودهای سرگیجه یک روش خوب برای مدارا کردن با آن است.

تغذیه سالم: با داشتن رژیم غذایی سالم و مغذی می‌توانید مایعات درون بدن خود را تنظیم کنید.

درمان دارویی سرگیجه

سرگیجه یکی از مهم‌ترین علایم بیماری منییر است. پزشک شما ممکن است برای درمان سرگیجه‌تان داروهای زیر را تجویز کنید:

تزریق گوش میانی

پزشکان برای درمان علائم سرگیجه ممکن است داروهای خاصی را به گوش میانی تزریق کنند. از جمله این داروها می‌توان به آمپول آنتی‌بیوتیک جنتامایسین و استروئیدها مانند دگزامتازون (دکادرون) اشاره کرد.

جراحی برای بیماری منیر

اگر درمان‌های دیگر موثر واقع نشود یا علایم بیماری شدید باشند می‌توان با عمل جراحی علایم بیماری منیر را بهبود داد. انواع روش‌های جراحی  شامل موارد زیر است:

توانبخشی و فیزیوتراپی

اختلال در تعادل بین اپیزودهای سرگیجه در بیماری منیر رایج است. در این روش یک فیزیوتراپ به شما آموزش می‌دهد چگونه با انجام برخی تمرینات و فعالیت‌ها به بدن خود کمک کنید توانایی پردازش تعادل را بازیابد.

استفاده از سمعک برای بیماری منیر

کاهش شنوایی یکی از علایم بیماری منیر است بنابراین استفاده از سمعک می‌تواند در بهبود این علامت کمک کند. همچنین در صورت داشتن وزوز گوش می‌توانید از ماسکر یا پوشاننده صدای وزوز گوش یا از سمعک‌های دارای این قابلیت استفاده کنید.

رژیم غذایی مناسب برای بیماری منیر

داشتن رژیم غذایی مناسب می‌تواند باعث کاهش مقدار مایعات در گوش داخلی ‌شود و علایم بیماری را کاهش دهد. موادی که مبتلایان به سندروم منیر باید در رژیم غذایی خود کمتر استفاده کنند شامل این موارد است:

همچنین نوشیدن 6 تا 8 لیوان آب در روز برای جلوگیری از تجمع مایعات در بافت‌های بدن ضروری است.

یادداشت دکتر معصومه سعیدی جراح و متخصص گوش، حلق و بینی (ENT)، فلوشیپ جراحی گوش و قاعده جمجمه

سایر پست‌های بلاگ

فلج بل چییست و چگونه درمان میشود

هر آن‌چه باید از بیماری منیر بدانید

روش‌های درمان انواع عفونت گوش

درمان وزوز گوش

درمان خروپف و راه‌های جلوگیری از آن

نوبت ویزیت دکتر سعیدی در بیمارستان بقیه الله

جراحی‌های گوش، حلق و بینی

گوش ‎ ‎ ‎ ‎ ‎

کاشت حلزون تمپانوماستوئیدکتومی تمپانوماستوئیدکتومی با بازسازی زنجیره استخوانچه‌ای تمپانوپلاستی تمپانوپلاستی با بازسازی زنجیره استخوانچه‌ای اسیکولوپلاستی تمپانوستومی – میرنگوتومی استاپدکتومی – درمان اوتوسکلروز ترمیم نشت CSF از گوش جراحی تومور آکوستیک نوروما برداشتن تومور گوش خوش خیم و بد خیم ترمیم عصب صورت برداشتن تومور عصب صورت و پیوند عصبی برداشتن تومور گلوموس – عمل جراحی قاعده جمجمه اتوپلاستی سمعک‌های کاشتنی سمعک

بینی و سینوس

عمل جراحی اندوسکوپیک سینوس باز کردن اندوسکوپیک مجرای اشکی ترمیم اندوسکوپیک نشت مایه مغزی نخاعی از بینی برداشتن آندوسکوپی تومور سینوس – خوش خیم و بدخیم برداشتن آندوسکوپی تومور هیپوفیز سپتوپلاستی – ترمیم انحراف تیغه بینی سپتوپلاستی با کاهش حجم یا برداشتن شاخک‌های بینی راینوپلاستی برداشتن تومورهای پوستی بینی با بازسازی

دهان و گلو

تونسیلکتومی با آدنوئیدکتومی برداشتن تومور حفره دهان برداشتن تومورهای فک پایین و فک بالا

حنجره

لارنگوسکوپی و ازوفاگوسکوپی و بیوپسی جراحی حنجره برداشتن حنجره – کامل یا ناقص حنجره

گردن

بیوپسی توده گردن لنفادنکتومی پاروتیدکتومی برای تومور خوش خیم و بدخیم برداشتن غده ساب مندیبل برداشتن تومورهای مادرزادی سر و گردن

تیروئید و پاراتیروئید

تیروئیدکتومی – توتال و لوبکتومی تیروئیدکتومی با برداشتن غدد لنفاوی برداشتن غده پاراتیروئید

دهلیز چرخان تونل